داستان‌هایی از امید و تغییر

آرمان شانزده ساله بود. وقتی مشق می‌نوشت، هر خط دفتر باید با خط‌کش کشیده می‌شد تا هیچ حروفی از حاشیه بیرون نزنه. اگر یک ا

مریم از ساعت پنج و نیم صبح بیدار می‌شد. حتی وقتی هیچ‌کس در خانه نبود که زود بیدار شود، برایش مهم بود که صبحانه راس ساعت

حمید هر روز ساعت ۶:۰۰ صبح بیدار می‌شد. نه ۵:۵۹ و نه ۶:۰۱. دقیقاً ۶:۰۰.ساعتش رو طوری کوک کرده بود که حتی یک ثانیه خطا ندا

سپیده سی و هشت ساله بود و سال‌ها زندگی مشترک خود را با نریمان سپری کرده بود. نریمان مردی جذاب و کاریزماتیک بود، اما در ع

سهراب چهل و پنج ساله بود، مردی آرام و مهربان که سال‌ها با همسرش رویا زندگی کرده بود. او مهارت‌های اجتماعی خوبی داشت و در

شهلا پنجاه ساله بود، زنی مهربان و صبور که تمام زندگی‌اش را برای خانواده‌اش گذاشته بود. از جوانی با همسرش ازدواج کرده و ت

الهه بیست و هشت ساله بود، زنی خلاق و مهربان که در یک موسسه فرهنگی کار می‌کرد. لبخند همیشگی و ظاهر آرام او باعث می‌شد دیگ

نگار از همان کودکی یاد گرفته بود که اگر می‌خواهد دوستش داشته باشند، باید همیشه مطیع باشد. مادرش زنی سختگیر بود و کوچک‌تر

فرناز و آرمین پنج سال است با هم زندگی می‌کنند. از بیرون، زندگی‌شان آرام و معمولی به نظر می‌رسد، اما در خانه، دنیایی پنها

بردیا ۱۵ ساله است، دانش‌آموزی باهوش و خلاق، اما همیشه در جمع‌های اجتماعی ناپیدا و کم‌حرف به نظر می‌رسد. در مدرسه، او از